WaddenDraeFF
De WaddenDraeFF is een evenement waarbij met Off-Duty en De Witte Draeck een tocht over de Waddenzee wordt gemaakt. Het is een meerweeks evenement, en de spirituele opvolger van de VaRaWad, een evenement dat niet meer gevaren kan worden sinds Raaskal vervangen is door de Off-Duty. De eerste editie vond plaats in 2024 met als doel de uiterste bestemmingen van de boten zo ver mogelijk te verleggen.
WaddenDraeFF 2026
In 2026 vond de WaddenDraeFF plaats van zaterdag 18 juli tot en met vrijdag 31 juli. Deze editie was in eerste instantie niet door de Zeilcie op de vaarkalender geplaatst. Dat vond Romke zo jammer, dat hij zelf maar een editie heeft georganiseerd.
Deelnemers: Romke, Marit, Jaimie, Michiel, Tom, Sten, Menno, Niek, Martijn, Jonas, Olav, Alexandre
Reisverslag week 1
Uit de StaVaZa van De Witte Draeck:
Aan boord: Romke, Marit, Sten, Menno, Jonas en Alexandre
Op zaterdagochtend 18-7 ging de wekker in alle vroegte. Om 7 uur stond de schipper bij de bakker in Workum om vers brood en verse croissantjes te halen voor de bemanning, om 8 uur voeren we uit. Eenmaal op het IJsselmeer hesen we de zeilen, en voeren we al kruisend noordwaarts richting de Lorentzsluizen bij Kornwerderzand. De wind blies stevig, maar met een tweede rif erin was het goed te doen, al was de golfslag flink. De schutting verliep soepel. Bij de brug van de A7 was het erg druk, een gevolg van een oetlul die even daarvoor tegen de slagboom was gereden. De brug was gelukkig opnieuw opgestart toen wij eraan kwamen. Op de Waddenzee was het lekker zeilen. Het rak naar Harlingen verliep soepel, met hier en daar nog een klein klapje om nog een beetje in de buurt van Boontjes te blijven. Voorbij Harlingen snelden we het Kimstergat in, waar het zicht een tijdje werd belemmerd door een eerste flinke bui die overkwam. Na het Kimstergat volgde dan in het Vingegat het eerste wantij van de week, gevolgd door de Kromme Balg en het Molengat. Na een pittig tochtje van ruim 40 mijl meerden we de boot af in de haven van Ameland.
De tweede dag was de wind nog sterker aangetrokken. Met derde rif in het grootzeil getrokken vervolgden we onze reis oostwaarts. Na het wantij in de Zuiderspruit ging de route verder via het Pinkegat en het Friese Wad. Zo'n twee tonnen voor ons uit voer onze geliefde, gele dieptemeter. Verder was er gek genoeg niemand op het water, behalve een mooie platbodem die we passeerden ter hoogte van het Wierumerwad, en die aan de wind lekker richting west beukte. Op de Paesensrede werden we in ons notendopje wel een beetje heen en weer geslingerd door de golven vanaf de Noordzee, maar de Zoutkamperlaag was eigenlijk prima te doen (op een enkele keer gedraeckt worden na).
De volgende dagen stonden er twee kortere tochtjes op de planning. Op maandag kruisend over Brakzand naar Schier, op dinsdag op de gen weer terug (tip: de kiel aan de grond buiten de Reegeul tijdens het hijsen is best stabiel!).
Toen was de woensdag alweer aan gebroken, de dag waarop we de grens met Duitsland zouden gaan passeren. Het Lutjewad was niet langer diep genoeg voor OFF-DUTY, dus om half 9 's ochtends vertrok Menno met bemanning richting het zeegat. Na een wandelingetje naar de campingsupermarkt in Lauwersoog en een warme maaltijd tussen de middag was het ook voor Draeck tijd om uit te varen, wederom op fok en derde rif. De wind was weer flink aangetrokken, een ruime 20 knopen NW bij vertrek, die al snel aantrok richting 30 en misschien wel iets meer. Het schoot lekker op, het eerste wantij passeerden we keurig op tijd volgens planning. In het zeegat tussen Schier en Rottum nam de golfslag even flink toe. Om het kruisen hier zoveel mogelijk te vermijden, vond ik het de moeite waard om eens te kijken hoever we hier de plaat konden afsteken. Dat bleek niet erg ver te zijn, dus toch maar weer overstag en terug naar de Spruit. Noordpolderzijl schoot aan ons voorbij, en een half uur eerder dan verwacht passeerden we het tweede en derde wantij op de Zuidoost Lauwers en de Ra, respectievelijk. Na nog wat verse broodjes te hebben genuttigd waren we helemaal klaar voor de ruige Eems. En ruig was het. Aan de winds, met een vreemde kruiszee en golven tot anderhalve meter was het nog even flink aanpoten. Maar aan boord hadden we de grootste pret. Gelukkig hadden we flinke stroom mee, en de westkardinaal vlakbij de Meeuwenstaart was dan ook zo gerond, en we konden de koers verleggen om te mikken op het baken bij de ingang van de Fischerbalje. Hier vielen we af tot ruime wind, en spoten we het laatste stukje richting Borkum. Surfend op de laatste grote golvend ging het razendsnel, toch wel jammer dat Draeck geen log heeft om je snelheid te meten. Met stroom tegen komt er uit de GPS helaas geen snelheid om over op te scheppen. Na een ware heldentocht kwamen we bijna een uur eerder dan gepland aan te Borkum, waar me met de FF onze sterke verhalen konden uitwisselen.
De volgende dag bracht de Borkumer Kleinbahn ons van de haven naar het dorp, waar we een beetje hebben rondgeslenterd, de vuurtoren beklommen, wat lekkers gegeten, enzovoorts enzovoorts.
Op vrijdag was het tijd voor het laatste tochtje. Van het ruige weer was niets meer over. Met de gen op moesten we alles op alles zetten om nog iets aan snelheid uit de laatste knoopjes wind te halen. Na een laatste wanhopige poging om met grootzeil weg en de vaarboom in de schoothoek de gen nog vol te krijgen, dreven we uiteindelijke toch stuurloos over de Eems. Dit was dan toch echt het moment waarop de motor aan moest, helaas. Op een spiegelgladde Eems langs de Eemshaven brommen is niet echt inspirerend, moet ik zeggen. Uiteindelijk hebben we uit verveling de OFF-DUTY maar ingehaald en geënterd, om het laatste stukje naar Greetsiel als catamaran af te leggen. Dit was het uitgelezen moment om even een cursus pannenkoeken bakken te geven en uitgebreid te discussiëren of nu de eieren of de melk eerst bij het meel moeten (uiteraard de melk). Na de sluis was het Leyhörner Sieltief wel weer erg mooi.
Op zaterdag hebben we tot slot een grote schoonmaak gehouden en de boot overgedragen aan de volgende bemanning.
Reisverslag week 2
Aan boord: Michiel, Martijn, Tom, Jaimie, Olav, Niek
Op zaterdag komen we na een voorspoedig voorlopen autorit aan in Greetsiel. Hier werden nog de laatste nieuwtjes uitwisseld met de afgeloste ploeg en 2 eieren met de lokale vogelpopulatie. Na een avondmaal op een oerhollands tijdstip werd er gelijk koers gezet op Juist.
De natuurkunde kent een onopgelost probleem, namelijk wat er gebeurt als een onstuitbare kracht een onbewegelijk object ontmoet. Om de wetenschap vooruit te helpen besloten de opvarenden van de Off Duty om een experiment uit te voeren. De onstuitbare kracht werd hier ingevuld door het stijgende water en het drijfvermogen van de boot. Het onbewegelijke object was een touw aan de sluiswand, gewikkeld om een scepterpaal. De uitkomst van dit experiment is een nieuw wikiartikel: Scepteroffer.
Dit offer heeft de goden kennelijk gunstig gestemd, want de rest van de reis verliep zonder grote euvels. De tweede versie van de peilstok is nuttig, maar vergt wat oefening voor het gebruik want ze hebben ongeveer de stijfheid van een spaghettisliert. Om ze te ijken hebben beide boten besloten om de gelode diepte te vergelijken met de diepgang van de boot middels een Boem is ho.
Tegen zonsondergang kwamen we aan op Juist en kon het havenbier opengetrokken worden. Gezien we hadden besloten om de volgende dag niet het ochtendtij te nemen kon er al snel overgeschakeld worden op de ijsbeertjes, wat voor ons hetzelfde effect had als ambrosia op de oude goden.
Zoals de Duitsers ook graag betamen werd de zondag een rustdag voor ons. Aangezien het fors waaide en er de hele dag buien over kwamen was dat geen slechte keuze. Ondanks dat hebben we het verplichte rondje door het dorp geslenterd en even de pootjes in de Noordzee gehangen. De hoge aspectratio van het eiland Juist werd hierbij gewaardeerd. Ten slotte besloot de Off-Duty om de peilstok te downgraden naar versie 1, met een kleine patch voor een lusje en leesbare markeringen. Ook heeft de dag de wijsheid gebracht dat het verstandig is om na het snijden van jalapeños ook vóór het toiletbezoek je handen te wassen.
Na deze lome dag begon de maandag gelijk met spanning en sensatie. De origo van de Draeck was het namelijk niet eens met het uitgezet worden en zette in plaats daarvan de hele kookdoos in de fik. Toen eenmaal buiten een geschikt plekje was gezocht voor dit vuurtje kon er rustig beginnen worden aan een plan om deze uit te krijgen. Na een bondig overleg tussen de schippers werd voor de wateroptie gekozen, welke gelijk het probleem verholpen heeft.
Hierna konden we dan toch vertrekken richting Borkum. Dit bleek gelukkig net bezeild, waardoor we in geringe tijd Freddy even konden groeten toen we langs Memmert voeren. Vervolgens werd het Borkumer Wattfahrwasser aangedaan, waar we de eerste zeehondjes van de week konden bekijken.
Eenmaal bij de haven aangekomen hebben we kort de Burkana overwogen, om vervolgens toch maar richting Port Henry te gaan. Deze bleek iets pittoresker, met een piratenshantytown thema dat zich uitte in de steigers. Alleen de keuze om een windturbine direct naast de jachthaven te plaatsen was nogal dubieus.
We wilden met de trein naar het dorp, maar daarvoor hadden we de spreekwoordelijke boot gemist. In plaats daarvan deponeerde de buschauffeur ons met joie de vivre over een hobbelige weg in Borkum. Daar hebben we even de Neuer Leuchtturm beklommen en een terrasje opgezocht.
Op dinsdag vertrok de Draeck om zes uur 's ochtends om over het Wad naar Lauwersoog te togen. Hierbij ontstond al snel een stabiele situatie in het slik van de haven, ter vermaak van de vroege vogel op de FF. Es gibt nur ein gas, en deze in de achteruit in combinatie met een beetje hangen heeft het euvel verholpen.
De Eems konden we aan de wind oversteken, waarna we kennelijk iets te vroeg aankwamen bij het wantij. Een kwartiertje ankeren later zat er genoeg water onder de kiel en konden we de Zuidoost Lauwers op de motor over. Na een stukje kruisen in licht weer ging het allemaal net niet snel genoeg en moest helaas toch de brommer weer aan om over het Lutjewad te komen. Eenmaal daarover konden we de zeilen weer hijsen om vroeg in de middag aan te komen in Lauwersoog.
Om stroom mee te hebben op de Eems en later de Zoutkamperlaag mocht de FF uitslapen om laat in de ochtend te vertrekken. Een tocht opkruisen boven Schiermonnikoog later kon er om acht uur aangelegd worden. Daar stond onze geliefde Vlaamse vioolboer ze al op te wachten. Jaimie en Olav zouden de volgende ochtend afstappen.
Het lot heeft bepaald dat we op de woensdagavond naar Schiermonnikoog konden, niet geheel ontoevallig de dag dat het Schierse shantykoor Gin See to Heich optreed in 't Beukennootje. Deze oversteek bracht iets nieuws voor de bemanning van de tweede week, namelijk een voordewindse koers. Uiteraard werden er daarom vol enthousiasme vliegende zeilen aangeslagen. Op de FF wellicht met iets te veel enthousiasme, aangezien de spi een kwartslag gedraaid omhoog ging. Ondanks dat hij best lekker stond werd hij toch even gestreken om vervolgens correct weer gezet te worden.
Helaas was dit genot van korte duur omdat het een tochtje van niks is, en bovendien die wind helemaal uit ging. De zeilen werden pas in de haven weer gezet, dit maal voor de schaduw. Zo kon optimaal genoten worden van de sangria met een beetje Klopfruit, dat dit jaar lekker bleef drijven. De ontspannen sfeer werd geperfectioneerd door een meneer die besloot wat kalmerend te blokfluiten op de dijk.
Het middagprogramma werd een rondje fietsen op het eiland en het strand op gaan. Helaas was er geen tandem meer te huren op het eiland, maar gewapend met vier fietsen en een gepaste hoeveelheid Klok konden we op pad. Zoals de ploegleiders in de Tour doen werd iedereen van de gewenste drankjes voorzien, al bleven deze iets minder plakken dan bij de wielrenners. Na een beetje spetteren in de Noordzee en wat vruchteloze pogingen om te vliegeren gingen nog even langs de vuurtoren, om daarna een halfuur voor sluitingstijd met een lege tray pils de fietsen weer in te leveren.
Die avond kwam dan eindelijk dat waar wij ons al zo lang op zaten te verheugen, het optreden van Gin See To Heich. Vorig jaar werd de hypothese geopperd dat prieel 't Beukennootje een portaal is naar een alternatieve dimensie, gezien bejaarde Bram tussen de bandleden is gezien. Hij kon er helaas deze keer niet bij zijn, maar de hypothese is verder bekrachtigd door het observeren van blonde Mark onder de bediening van hotel Van Der Werff. Normaliter zou de afterparty van het optreden in de lobby van dit hotel zijn, maar vanwege de warmte en tot ons groot verdriet ging dat dit keer niet door. Gedesillusioneerd gingen we daarom maar even op het terras van de Tox Bar zitten. Mocht u zich ooit afvragen wat de meest effectieve manier is om van de aandacht van twee jongedames af te komen, dat is de volgende vraag: "Doen jullie ouders aan partnerruil?". Bij het dijkje rollen werd geconstateerd dat er jonge berenklauw aan het groeien was op de dijk.
Op de tocht naar Ameland stond de wind pal west, waardoor er niet of nauwelijk gezeild kon worden om nog over de wantijen te kunnen. Gelukkig konden na de Zuider Spruit de zeilen weer omhoog, wat de rest van de ochtend snel deed vergeten. De Draeck kon op dit stuk weer lekker hovercraften en alle betonning volledig negeren. In de overvolle haven van Ameland konden wij onze bootjes nog wegmoffelen tussen het grotere spul.
Op de laatste dag van deze WaddenDraeFF scheidden onze wegen. De Draeck ging weer terug naar Lauwersoog om later in de vrije uitgifte weer het wad op te gaan. De FF ging naar Den Helder voor de volgende crew die naar Engeland gingen. Zoals dat meestal gaat als twee boten de tegenovergestelde richting van elkaar moet er één aan het korste eind trekken. Dat was de Draeck, die omdat de wind 180 graden was gedraaid voor de tweede dag op rij tegen de wind in moest bikkelen. Een significante natte tosti later is de Draeck dan toch aangekomen op het Lauwersmeer.
Het werd een vroege en wat stroeve ochtend voor de strijders aan boord van de FF. Na een paar plensbuien, een vergeten watertank en een gescheurd onderlijk van de genua kon de tocht dan eindelijk beginnen. De dag begon regenachtig met af en toe forse vlagen, maar later klaarde het wat op en ging de wind liggen. Op de Blauwe Balg werden er zoals gebruikelijk genoeg zeehonden gezien om de hele vereninging te laten drinken. Op het Inschot en de Omdraai moest de motor bijgezet worden, terwijl de helft van de bemanning even een uiltje ging knappen.
Op het Scheurrak en het begin van de Texelstroom was de stroom nog mee, waardoor dit stuk lekker vlot verliep. Dit kon echter niet voor altijd aanhouden, waardoor we het laatste stuk richting Den Helder met zo'n 2,5-3 knotsen moesten afleggen. Bij de aanloop van de haven werd nog even gecheckt of we dubbel mochten liggen op een luchtverdedigings- en commandofregat, maar dat was helaas niet toegestaan. We konden nog van een mooie zonsondergang boven Texel genieten om daarna na 14 uur en bijna 60 zeemijl bij de KMJC deze WaddenDraeFF af te sluiten.
WaddenDraeFF 2025
Schippers: Mark, Rolf, Michiel, Tiemen, Marjan, Hylke
Bemanning: Jaimie, Ole, Tom G, Wendy, Yari
Route
Workum - Na een klein stukje varen kwamen we aan in Workum. Hier kwamen langzaam de herinneringen aan de WaddenDraeFF van vorig jaar terug, toen Bram, Niek, en Mark er samen met drie hersencellen die in ploegendienst werkten ronddwaalden. Na een verrassend soepele stop bij de supermarkt en het verorbeten van een lekker ijsje is er gekookt en heeft er een kleine crew wissel plaatsgevonden. De havenmeester wilde net als vorig jaar dat we weer even dat we goed dicht in de buurt kwamen staan omdat dat een vereiste is voor zijn korting.
Harlingen - Na een goede slaap zijn we vertrokken naar Harlingen. Dit was een mooi stukje zeilen waarbij de zeilboten die niet snappen dat ze een zeil hebben ons maar niet af konden schudden. Na nog even te zien hoe een zeilboot zichzelf onder het genot van vele toeters even voor de Tiger gooide zijn we in de haven gaan liggen. Het hulpje van de havenmeester had twee boxen achterin, net voor de Raadhuisbrug aangewezen. De havenmeester zelf was skeptisch of dit zou lukken, maar na een klein kunstje is dit gelukt. We kunnen die plek absoluut aanraden, de havenmeester keek ook iedere keer dat hij langs fietste extreem vrolijk.
Vlieland - Omdat met drie man twee boten overvaren maar ongezellig is, hebben we de Draeck laten liggen. We waren bang dat dit niet kon, maar de havenmeester was waarschijnlijk allang blij dat zijn obscure boxen een keer vol waren. We mochten namelijk zolang blijven liggen als we wilden als we het maar zeiden. Ook welke boot er bleef liggen maakte niets uit.
Na een stukje spi naar Vlie kwamen we aan op de bestemming. Hier was een poging tot aanleggen. Hierbij is het bevordelijk voor het langszij liggen om even een beetje af te remmen door de motor in de achteruit te doen. We hebben even een sociaal experiment uitgevoerd door het omgekeerde hiervan te doen. Het blijkt dat de boot waar je ineens volgas op in komt varen in panirk naar het achterdek sprint.
Harlingen - Deze dag besloten we om 03:30 uit te varen. Helaas betekende dit dat we twee uur te vroeg langs de boei gingen waar volgens de NOS een naakte man van gered moest worden. Dit was een lekker stukje varen waarin iedereen verrassend fris was. De dag was dan ook alweer voorbij in plaats van begonnen om 08:00.
Ameland - De FF besluit om op tijd (11u) uit te varen om twee uur te wachten op een wantij. De Draeck besluit om het kimstergat te nemen en kan tot 5u 's middags epibreren. Om 10u 's avonds liggen beide boten op Ameland waar we in totaal zo'n 8 uur zijn verbleven. Havengeld betalen is er daardoor wat bij in geschoten.
Schiermonnikoog - We zijn om zes uur uitgevaren om met het eerste tij uit te varen. De bedoeling was om eerst naar Lauwersoog te gaan om met het avondtij naar Schier te gaan, maar halverwege de tocht gaf het orakel aan dat Schier toch in één keer te doen was voor de FF. Dit ging echter wel gepaard met wat spanning en een kleine boenk in de reegeul.
Eenmaal aangekomen bleek het timmermansoog van de havenmeester niet al te best. Na enkele pogingen de FF te proppen in een box die een halve meter te klein is werd dit maar opgegeven. Maar ze was niet snel uit het lood geslagen en liet de Draeck ook enkele pogingen doen voordat dezelfde conclusie werd getrokken. De sangria was uiteraard heerlijk, en om dat kenbaar te maken heeft de Draeck de sangriavlag gehesen, bestaande uit de doos van het drankje. Om de FF niet jaloers te maken is het kamerplantje daarop ingezet als helmhout.
's Avonds bleek er maar weinig leven te bekennen in de toxbar. Na een paar bier op de bijna uitgestorven dansvloer zijn we op aanraden van het personeel, en met enige skepsis, naar hotel van de Werff gegaan. Hier hebben we kennis mogen maken met de lokale shantyband Gin See to Heich. Om de slinkende schone klerenvoorraad aan te vullen hebben we ons in de merch gehesen. Voor de geïnteresseerden: ze treden iedere woensdagavond om half tien op. Mogelijk heeft dit invloed gehad op onze tochtplanning.
Uiteraard is de avond afgesloten met dijkje rollen. Dit onder auspiciën van enkele Chinezen die op de dijk stonden om de lokale gebruiken eens te aanschouwen.
Lauwersoog - Weinig te melden want het is Lauwersoog.
Ameland - Omdat we toch maar eens het havengeld moesten betalen zijn we terug gegaan naar Ameland. Krasjes op de boot van een aanleg met joie de vivre konden gelukkig weggepoetst worden (krasjes in ego nog aanwezig). Hier klonken zeer wijze woorden van een havengast: Urlaub, kein Stress.
Bij de Lichtboei hebben we de levensverhalen van de stamgasten te weten mogen komen. Ook is de Mill verkend, en vervolgens snel verlaten omdat het leeftijdverschil toch wel aanzienlijk was.
Terschelling - Opkruisen zonder wind en met stroom tegen blijkt toch vrij taai. Gelukkig kan een beetje actief peilen met de vaarboom een beetje helpen. Het was prachtig varen door de Blauwe Balg waar we vele zeehondjes mochten bewonderen.
Hylke stapt op en binnen een paar uur is er 2,5L beerenburg verdwenen. Mogelijk heeft de ijsbeerverhouding van 2:1 in het voordeel van de beerenburg daar iets mee te maken. In de OKA18 kun je een "slecht idee" bestellen wat best een goed idee bleek. Echter smaakte deze wel wat lafjes na de ijsbeertjes van eerder.
Texel - Hylke was om mysterieuze redenen niet zo scherp tijdens zijn eerste keer als schipper op het wad. Dat heeft hem echter niet weerlegd om toch het grootste stuk te gennen.
De FF heeft even Harlingen aangedaan om de bemanning aan te vullen. Op Texel is Tom met een enkele administratieve handeling op een sangriadoos zowel donateur als Miniwaardig geworden.
Vlieland - Hylke vermaakt zich met de aanloop van Vlie. Na het vooruit duintje rollen is er opeens heel wat zand in de boten en enkele oren verschenen.
Ameland - Met redelijk forse wind zijn we richting Ameland gegaan. Hier heeft de Draeck ontdekt dat vlinderen met de fok en gen opmerkelijk stabiel is. Ook is de peilstok voor het eerst met groot succes ingezet. 's Avonds is de competitie pesten gewonnen door Marjan, al was de fair play af en toe ver te zoeken.
Schiermonnikoog - Met weer een tandje wind er bij zijn we weer terug naar Schiermonnikoog gegaan. Op het Wierumerwad besloot de vaarboom van de Draeck dat hij heimwee had naar Freddy van Baum GmbH. Daar wierp hij vakkundig het lusje van zich af en zocht het ruime sop op. Vermoedelijk was dit zo getimed dat de stromen hem precies naar Memmert zouden brengen.
Op Schier zijn we als fans van het eerste uur uiteraard weer naar het concert van Gin See to Heich gegaan. Tot onze verbazing zagen we een Bram van een alternatieve tijdlijn tussen de koorleden. Mogelijk is prieel "'t Beukennootje" een portaal naar een andere dimensie. Dat er achteraf nog dijkje gerold is hoeft nauwelijks nog vermeld te worden.
Dokkum - De tiktokgeneratie ging 's ochtends even krabben tokken, al waren er wat uitdagingen met de aandachtsspanne.
Omdat mensen het moeilijk vinden om niet asociaal te zijn en gewoon op hun beurt te wachten duurde de sluis wat langer en heeft de bemanningswissel voor de sluis plaatsgevonden. Tijdens het invaren van de sluis verloor de Draeck een fender. Gelukkig had Hylke al wat vriendjes gemaakt door een boot een sleepje te geven. Deze lieve mensen zijn afgestapt en door de sluis gelopen om de fender voor onze favoriete ijsbeerschenker te halen. Na te leren dat de betonning op het Lauwersmeer er met een reden zit, gaan we naar Dokkum. Hier is het zo laat dat de brug niet meer wordt bediend dus moeten we opzoek naar een ligplaats. Een aardige man die staat te roken op de steiger aan zijn huis biedt ons aan om bij hem te komen liggen. Bij het aanleggen wordt de FF echter achteruit gedrukt. De man zegt dat er veel stroming staat door de regen, maar dat betwisten we. Na de meest voorkomende scenarios even snel door te lopen wordt ook nog even omhoog gekeken. Daar blijkt een boom te staan die het niet eens is met de manoeuvre. Dan toch maar dubbel liggen op een andere boot aan de normale steigers.
Akkrum - Vandaag moeten we van Dokkum naar Akkrum, met de vele bruggen is dat best een kluif. Zeker als het erg lang duurt omdat de brugwachters steeds met de fiets naar de volgende brug moeten gaan. Wel is elke brug weer mooi omdat we de dag ervoor vrienden zijn geworden met een catamaran van 7,43 meter breed uit de VS. Deze bleef de hele tijd met ons meevaren waardoor we steeds konden zien hoe hij het gevaarte door de brug werkte. De noodoplossing dat we hem een duwtje zouden geven met de boot als hij vast kwam te zitten was gelukkig niet nodig.
De dag was wel erg regenachtig waardoor een subtropisch zwemparadijs erg aantrekkelijk klonk. Helaas moesten er mensen wel echt weg, dus behoorde dit slechts in onze gedachten tot de mogelijkheden. Leeuwarden had op een nieuwe vaarboom en een broodje kroket na weinig te bieden. Na de laatste brug van Leeuwarden kon er ook nog worden gezeild, gelukkig was de zon toen ook weer terug en had iemand zelfs de woei voor ons aangezet.
Na een taaie en late schoonmaak kon de Smik en Smak eindelijk worden gebeld. Hierbij blijkt dat je feuten niet de zak met snacks moet geven waar hun snack inzit, want zonder extra uitleg kan het zomaar zijn dat ze niet alleen hun eigen snack opeten.
WaddenDraeFF 2024
Schippers: Jur, Bram, Verkleij, Rolf, Mark, Niek, Michiel en Ruben
Bemanning: Tiemen, Pieter, Sophie, Yari, Kiona, Jaimie, Tom en Erik
Route
Gaastmeer - Direct aansluitend op de FZW.
Workum
Texel - Hier zijn de eerste uiterste bestemmingen verlegd, namelijk de westelijke.
Harlingen
Ameland - Voor een bezoekje aan de Mill en de Lichtboei.
Schiermonnikoog - Voor een bezoekje aan de Tox-Bar, traditiegetrouw afgesloten met dijkje rollen. Inclusief ankeren bij Oost-Schiermonnikoog, met appeltaart van de origo.
Greetsiel
Juist
Norderney - Inclusief bezoekje aan de '80s-'90s-'00s party op het strand
Baltrum - Als lunchstop, om te wachten op het tij.
Neuharlingersiel
Wangerooge - Hier zijn voor de tweede keer de uiterste bestemmingen verlegd, zowel de noordelijke als de oostelijke.
Spiekeroog - Bleek het thuis van alle muggen van Duitsland, maar had gelukkig wel een Irish pub op loopafstand.
Langeoog - Bleek niet het thuis van de enige kromme start- en landingsbaan ter wereld.
Norderney - FF ging buitenom, Draeck ging binnendoor voor de zeehondentoer.
Norddeich - Hier lijkt een afnemer te zijn van Baum GmbH.
Greetsiel - Hier bleek het ondiep te zijn buiten de vaargeul.
Borkum - Het overvloed aan beton werd ruimschoots gecompenseerd door het haventerras met weizen. Tevens thuis van vele konijnen.
Lauwersoog - Hier werd de eerste edite van de Euros zeedijkcantus gehouden.
Ameland
Harlingen - De benzinetank van de FF bleek een eindige inhoud te hebben.
Heeg - De tocht werd gepast afgesloten met d'Ald Wal.
Akkrum - De windvoorspelling bleek tijdens d'Ald Wal verdubbeld te zijn naar vlagen 30kts. Gepaard met een bemanning die wel eens scherper is geweest leverde dit leermomenten op.